Het was Knicks, het is Knicks en het wordt Knicks

Door mensen die ervoor doorgeleerd hebben en bovendien gezegend zijn met ontzettend mooi haar hebben wij ons laten vertellen dat de Nederlandse invloed op Amerika groot is en we ontzettend veel op elkaar lijken, maar in de praktijk zijn er toch ook fundamentele verschillen. Neem elkaar de hersens inslaan na sportwedstrijden. In Nederland kunnen we dat van oorsprong ontzettend goed (al gooien allerhande straffen steeds vaker roet in het eten), en trekken we er - net als in de rest van Europa - graag een enigszins ooglijk kloffie voor aan. In de Verenigde Staten doen ze weliswaar hun best, maar zijn ze technisch matig, en optisch afschuwelijk. Hier knokken we graag voor, tijdens of na het voetbal, en nemen we het dan bij voorkeur op tegen de tegenstander of de politie. In Amerika grijpen ze iets dat basketbal heet aan voor een fysiek verzetje en vechten dan graag tijdens of na de wedstrijd, met elkaar of met de politie. Bovendien gaan onze hooligans bij voorkeur naar het stadion, terwijl ze in de lent of de frie over straat zwerven en hamburgers eten. 

Lang verhaal kort: je zou hopen dat onze jongens er tijdens het WK wat beschaving kunnen brengen, maar helaas lijken Oranjesupporters ontzettend op Amerikaans sportpubliek.